Hugi Þórðarson
Hugi Thordarson
Death by chivalry
laugardagur 25. mars 2006
Ég náði næstum því að afreka það að myrða með herramennsku í gær. Ég var að rölta í rólegheitum út úr Eiðistorgs-skipulagsslysinu á Seltjarnarnesi þegar ung kona kom hlaupandi á móti mér. Í andartaks herramennskukasti slengdi ég fram fætinum til að halda hurðinni opinni fyrir hana, en það fór ekki betur en svo að ég var of seinn að fjarlægja fótinn aftur og hún sá hann ekki, hrasaði um hann, sveif tignarlega dágóðan spöl og brotlenti á andlitinu. Ég faldi andlitið í höndum mér, stundi þungan og hjálpaði ringlaðri konunni á fætur.
Hún virtist óslösuð að mestu en horfði orðalaust á mig í nokkrar sekúndur með blöndu af undrunar- og reiðisvip á meðan ég opnaði og lokaði munninum eins og þorskur. Ég náði ekki að skýra málið áður en hún hljóp í burtu aftur.
Eldri hjón sem sáu atburðarásina úr fjarlægð horfðu stíft á mig og maðurinn hristi höfuðið með vanþóknunarsvip. Líklega hef ég endanlega útrýmt trú þeirra á ungdóminn í dag, hlaupandi um og bregðandi fæti fyrir kvenfólk upp úr þurru.
Herramennska hætti líklega að borga sig í lok 19. aldar.
Tjáskipti
Ég náði samt að svara henni að það væri ótrúlegur árangur, og óska henni til hamingju, eins og hún hvefði fundið lækninguna við beinþynningu.
Ég náði henni. Eitt augnablik hugsaði hún með sér að hún væri sérstök.
Kvitt.
Og já, feminismi er tvímælalaust stærsta ógnin við okkur herramennina, ég hef sjálfur lent í að móðga kvenfólk alveg herfilega með kurteisi.
Ég legg hér með til að við stofnum Hin Íslensku Chivalristasamtök til að berjast gegn þessari þróun. Karlmenn, hingað og ekki lengra! Höldum opnum hurðum, setjum yfirhöfnina í drullupollinn svo konan geti gengið yfir hann þurrum fótum og neitum að skipta reikningnum! Okkar tími er runninn upp!
Mín reynsla er nefnilega sú að herramennska sé dauð.
En svo koma Hugi og Pedro og ég þarf að endurskipuleggja þankaganginn.
(Bína Abbyssiníu kisa skrifar þetta, mjá...)
Og Linda, ég hef aldrei viljandi fellt konu. Með örfáum undantekningum.
Hvar halda svona herramenn til venjulega?
Ef þú ert ruddi þá hata þær þig, ef þú ert herramaður þá finnst þeim sjálfstæði sínu ógnað...
Ég fæ nú stundum lúmskt á tilfinninguna að slæm viðbrögð feministanna við kurteisi karlmanna séu til komin vegna þess að með því að vera kurteis er maður að eyðileggja karlmanns-stereotýpuna "lata prumpdýrið" sem þeim hefur heppnast svo vel að berja inn í þjóðarsálina.
Ég ætla sko ekki að hjálpa þeim að steypa okkur karlana alla í sama fótboltalagaða mótið og held hurðum og ber töskur sem aldrei fyrr.
Annars leynast herramennirnir víða, þú þarft bara að hafa augun hjá þér því það er hluti af náttúrulegu eðlisfari herramannsins að láta lítið á sér bera þar til hans er þörf.
Smá veiðiráð: Farðu á kaffihús og hrópaðu "almáttugur, veskinu mínu var stolið" þegar kemur að því að borga. Maðurinn sem kemur gangandi og greiðir fyrir þig kaffibollann án þess að segja orð er herramaður.
Ég hef eldað á mínu heimili í meira en 20 ár og ekki enn fengið mér slíkt. Fyrir 20 árum síðan var ég eini fjölskyldumeðlimurinn sem hafði ekki fengið mér svoleiðis og ég sé enn ekki ástæðu til.
Varðandi riddaramennsku, þá hefur föðursystir mín reynt að kenna mér hana undanfarin 40 ár, með misjöfnum árangri. Ég held ég sé of utan við mig til að ná henni svona dags daglega.
Af hverju föðursystir mín? Því hún er eini ættingi minn sem hefur áhuga á riddaramennsku. Hún er ógift og barnlaus. Ég held líka að hún hafi haft mestan áhuga á uppeldi mínu af mínum ættingjum, eða kannski sá eini af þeim sem lét sér detta þá firru í hug að það væri yfirhöfuð hægt að ala mig upp.
Gefðu föðursystur þinni séns, hún er greinilega "herrakona" eins og Kibba segir, og það er margt hægt að læra af slíkum. Ég veit líka fyrir víst að inni í þér er falinn lítill herramaður sem bara bíður þess að komast út og opna hurðir og halda á töskum.

Tjáðu þig